25 jaar geleden besloten enkele chiroleiders om samen aan sport te doen. Samen zouden
ze een ploegje vormen en krachtballen. Zoals iedere club moesten ook zij een naam kiezen
voor hun ploeg. Al gauw werden enkele namen gevonden. Toen men een keuze moest maken,
kon er geen besluit worden genomen.
'Nemen we die naam of nemen we die andere naam?' 'Zouden we niet beter die eerste naam
nemen?' 'Gaan we toch die naam nemen?' Waarop iemand reageerde en zei:"Wo, welja".
En zo is de naam ontstaan.
Hoe het er helemaal in het begin aan toeging, valt moeilijk te zeggen, maar hoe het enkele
jaren later aan toeging kunnen we wel te weten komen. Velen zijn gekomen en velen zijn
gegaan, maar Jan Defreyne bleef op de velden staan. Samen met Bob Demasure die er wat
later bijkwam, zijn zij de anciens, nog steeds actief in de sport. De één als speler, de andere
als voorzitter, trainer, coach.
Na 15 jaar kwam er een splitsing en zo ontstond naast de Woweja Rangers, de Woweja
Jeugdrangers. Na een jaar herenigden de Rangers zich terug en begon de club vorderingen
te maken. Met de start van de jeugdwerking olv Bob Demasure begon Krachtbal Ingelmunster
wat meer naambekendheid te krijgen in de Brugse regio. Van één ploeg kwamen er twee, drie,
en zo groeide de club stilaan uit.
Daar er reeds meerdere ploegen waren, had men ook nood aan vrijwilligers. Je hoefde maar
enkele malen te gaan kijken en je werd al gebombardeerd tot coach. Bob organiseerde jaarlijks
een barbecuetje en een interclub-gebeuren met de ouders en algauw had hij terug enkele spelers
en medewerkers gevonden. Er ontstond een goeie band tussen de krachtbalvrienden en zo boerde
de club verder.
Het 20-jarig bestaan van de club en tevens het 5-jarig bestaan van de jeugdwerking werd dan
ook uitbundig gevierd. Ieder jaar werd gewerkt aan de verbetering van de club. De taken
werden verdeeld, in geval van overmacht hielp de één de ander en zo bloeide gans de club uit
tot wat het vandaag de dag is. Een club waar gedreven aan sport wordt gedaan en waar een
gezonde teamspirit van groot belang is.
Na 10 jaar jeugdwerking heeft zich dat dan ook vertaald in een bekroning op het werk van de
vele vrijwilligers die instaan voor het welbehagen van de spelers. Zo behaalden de pupillen
olv coach Bob Demasure de 1e plaats in de competitie. De dames , olv Patrick Soenens,
presteerden op hun beurt met een 1e plaats in hun reeks en een 1e plaats in hun categorie.
Daarenboven wonnen ze ook nog eens de "Beker van Vlaanderen".
Dankzij het enthousiasme van de vele vrijwilligers en de reeds verworven naambekendheid bij
de federatie stond onze club dan ook grotendeels in bij de organisatie van een eerste nationale
jeugddag en is het ons als club dan ook gelukt om in 2008 de "Beker van Vlaanderen" te mogen
organiseren.
